Tydzień w Kamesznicy z Grażynką, naszą przyjaciółką, minął tak szybko, że choć dopiero dzień jesteśmy w domu, to już zaczynamy tęsknić za błogim lenistwem. Rano ktoś budził resztę zapachem kawy. Śniadanie robiło się mimochodem. Kto chciał ten czytał, kto chciał ten leniwił się na hamaku lub w leżaku, kto miał ochotę plewił. A kto nie miał ochoty na nic? No to mógł sobie te “nic” robić. Były spacery, brodzenie w strumieniu, zbieranie jagód, siedzenie przy ognisku i rozmowy niespieszne, bo przecież czas płynął inaczej. Nawet nasza Ewka zauważyła, że wystarczyło nie włączać telewizora i dzień wydawał się mieć 48 godzin. Grażynka rozpieszczała nas domowym ciastem drożdżowym, drożdżowymi bułeczkami nadzianymi domowymi przetworami pani Janki (jej mamy) a kluski na parze z jagodami nie miały sobie równych (chwila przerwy na otarcie sliny ściekającej po brodzie :). Każdy z nas zdołał przeczytać przywiezioną przez siebie książkę. Pytacie co u Grzesia? Caluśki tydzień nasz synek wstawał z uśmiechem i z tym samym kładł się spać padając od nadmiaru świeżego powietrza. 5-letni Dawid, syn Grażynki i Jarka, był jego najlepszym kumplem przez cały turnus Zaczął od pokazania Grzeskowi, jak otwierać wszystkie bramki łącznie z tą, za którą zamykana była Sara - kudłaty towarzysz naszych wakacji. Dzięki Dawidowi wiedzieliśmy gdzie jest młody, co robi, gdzie jest jego czapka. Grzesiu troszkę bał się bliskości Dawida, ale szybko się oswoił i wspólnie skakali z kamienia, gonili za wężem podlewającym ogródek, kąpali się w basenie, spacerowali w poszukiwaniu żmij leżących przy drodze ( w większości nieżywych i ciut płaskich). Grzesiu ćwiczył wytrwale codziennie - czytanie globalne, sekwencje, przeliczanie, przeciwieństwa, grafomotorykę. Były fajne momenty wspólnego budowania z klocków, gdzie Dawid wydawał młodemu instrukcje. Co prawda Grzesiowi wydawało się nie brakować towarzystwa, które chętnie zamieniłby na kiełbasę, ale Dawid nie dawał za wygraną i wciągał go we wszelkie mozliwe aktywności. Fajnie było słuchać, jak razem konspirowali. Dawid szeptał Grzesiowi na ucho: “Powiedz tacie, że chcesz iść do góry”. Młody powtarzał to Krzyśkowi, a ja śmiałam się do rozpuku Mam nadzieję, że dzięki Grzesiowi również Dawid nie miał zbyt wielu okazji do nudy. Kiedy jesteśmy poza domem tęsknimy za nim. Kiedy jesteśmy w domu, chcemy gdzieś wyjechać, by za nim potęsknić. Przewrotna natura człowieka. Te wakacje mają zapach drożdżowego ciasta. A w powietrzu unosi się cicha melodia “Jingle bells”. Nie, nie pomyliłam się! To wakacyjny hit “Kamesznica 2010″

Wpis utworzony w Sobota, 10 lipiec, 2010 o godzinie 20:11. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.