Niech się wreszcie te choróbska pokończą, bo inaczej nie będziemy mieli z kim pracować!  Całe szczęście Anita już się wykurowała i Bakalia będzie mogła przychodzić do nas systematycznie. Grzesiu miał trochę problemów z przypomniniem sobie stwora i profilaktycznie sie ciut bał. No, ale potem wszystko przebiegało planowo.

Wkładanie chrupek do kolorowych misek , gdy zna sie kolory wcale nie było trudne.

Nawet można dać się powąchać :)

Woda. Ulubiony element dzieci i psów .

Rysował Bakalię łącząc kropki i muszę przyznać, że rozpoznałam w tym rysunku psa , a o to przecież chodziło :)) A potem padł! Oj dużo tego wszystkiego jak na jeden dzień. Teraz, gdy relacjonuję młody babrze się w ciastolinie. Chwila ciszy i odpoczynku. Potem tylko mycie rąk i zamiatanie zaschniętych okruchów. Swoją drogą znaleźć ciastolinę, która byłaby niezniszczalna - marzenie matki. Niech się nie miesza, nie zalepia wszystkiego, gdy jest rozgrzana i niech będzie do diaska jadalna!!! 

Ile czasu można lepić nie tworząc niczego? W nieskończoność!

Wpis utworzony w Czwartek, 19 listopad, 2009 o godzinie 15:19. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.