i kolekcjonować te chwile, bo tak szybko o nich zapominamy. Niby każdy o tym wie, ale dni mijają zbyt szybko , by się nad nimi zastanawiać. Dzisiaj Grzesiu po raz pierwszy obsługiwał myszkę komputerową.  Trzymał ją w dłoni wiele razy, ale nie potrafił powiązać związku z ruchem na monitorze. Dzisiaj samodzielnie wykonał zadania z programu Socrates! Wiem, nie są to może mistrzostwa w obsłudze programów komputerowych, ale wkładanie figur w cienie i układanie obrazka wg wzoru sprawiło mi tyle radości i taki dopływ endorfin, jak dawno żadna czekolada Siedzieliśmy wszyscy wokół i kibicowaliśmy mu a on była taki radosny . Biliśmy brawa i chyba wszyscy czuliśmy, że zaczyna się coś nowego. Komputer daje tyle możliwości!  Dzieci powędrowały do dziadków, a my z Krzyśkiem mogliśmy przez 3 godziny wypić kawę i świętować urodziny naszego przyjaciela Tomka, popatrzeć jak dzieci innym rosną a nasze… Właśnie. Nasze wciąż wydają sie takie małe i nieporadne, a przecież rosną tak samo. Kiedy kilka dni temu Ewa obchodziła swoje 13 urodziny przypomiałam sobie, że przecież to było jak wczoraj, że ten czas tak szybko mija i warto pamiętać to, co dobre. Warto wyrzucić smutek, rozpamiętywania, żal. Obudzę się jutro wcześniej i popatrzę na moje dzieci. Tak jak dawniej, gdy siedziałam przy nich i cały świat mógł nie istnieć.

Wpis utworzony w Niedziela, 13 grudzień, 2009 o godzinie 21:56. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.